Iedereen wil een visie voor het sportpark. Bijna niemand legt uit wat dat eigenlijk is.
Tijdens een wandeling langs een sportpark waar ik toevallig langskwam, viel me iets op. Overal borden met "toekomstvisie in ontwikkeling", maar niemand die me had kunnen vertellen wat daar nou precies mee bedoeld wordt. En eerlijk, dat verbaasde me niet. Het woord valt overal. In beleidsstukken, in raadsvoorstellen, in gesprekken tussen verenigingen. Maar leg tien mensen de vraag voor wat een Sportparkvisie nou concreet inhoudt, en je krijgt tien verschillende antwoorden.
Geen mission statement, geen wensenlijst
Een Sportparkvisie is geen mooie zin op de eerste pagina van een beleidsdocument. Het is ook geen opsomming van wat iedereen graag zou willen, want dat is een wensenlijst, geen visie. Waar het wel om gaat, is een onderbouwde, gedragen richting voor wat een sportpark op langere termijn moet kunnen zijn, en waarom.
Dat klinkt abstract, dus laat ik het concreter maken. Een Sportparkvisie beantwoordt in de kern drie vragen. Voor wie is dit park er over tien jaar? Welke functies horen daarbij, en welke niet? En hoe verhoudt zich dat tot wat er nu al staat, aan gebouwen, aan gebruik, aan afspraken?
Zonder die visie gebeurt er iets wat ik veel te vaak zie. Een gemeente investeert in een nieuw kunstgrasveld hier, een vereniging verbouwt een kantine daar, allemaal losse, op zichzelf logische beslissingen, maar zonder dat iemand ze aan een gemeenschappelijk beeld toetst. Tien jaar later staat er een park vol met goedbedoelde losse investeringen die elkaar soms zelfs in de weg zitten.
Waarom dit patroon zo hardnekkig is
Ik kom dit patroon geregeld tegen. Een sportpark dat historisch is gegroeid rond losse verenigingen, zonder dat iemand ooit de vraag heeft gesteld wat het park als geheel eigenlijk moet worden. Niet uit onwil, maar omdat niemand die vraag nou net als zijn taak ziet. De gemeente denkt in beleidskaders. De vereniging denkt in het eigen belang. En de vraag die er tussenin hoort te hangen, wat willen we hier gezamenlijk mee, blijft onbeantwoord.
Een Sportparkvisie is precies dat verbindende midden. Geen bestuurlijk document dat in een la verdwijnt, maar een concreet kompas waar toekomstige investeringen, samenwerkingen en keuzes aan getoetst kunnen worden. Wil een vereniging uitbreiden, dan kijk je niet alleen of dat op zichzelf logisch is, maar of het past bij de richting die het park als geheel op wil.
Hoe je hem opstelt, niet in een middag
Een goede Sportparkvisie ontstaat niet achter een bureau. Ik begin altijd met goed kijken naar wat er al is, hoe het park nu wordt gebruikt, welke wensen er leven bij verenigingen, waar knelpunten en kansen zitten. Pas daarna wordt dat vertaald naar een richting, getoetst bij de betrokkenen, en vastgelegd in iets dat werkbaar is, niet in een dik rapport dat niemand ooit teruglezen.
Precies dat proces vormt vaak de opmaat naar een Haalbaarheidsonderzoek voor een sportpark, waarin de gekozen richting concreet en financieel wordt getoetst. Eerst weten waar je naartoe wilt, dan pas rekenen of het kan.
Heeft uw sportpark, in Barendrecht, Ridderkerk of waar dan ook in de regio, eigenlijk al een visie, of vooral een verzameling losse plannen? Ik denk er graag over mee.
Natasja Heijink
Ontwikkelregisseur maatschappelijke sportlocaties