14 juni 2026
Een wachtlijst is geen volledige diagnose
In 2025 had 12 procent van de Nederlandse sportverenigingen een wachtlijst of ledenstop (Mulier Instituut, 2025), in sterk stedelijke gebieden zelfs meer dan één op de vijf verenigingen. Van de verenigingen die door ruimtegebrek geen nieuwe leden konden aannemen, noemde 64 procent een algemeen tekort aan ruimte (NOC*NSF en Mulier Instituut, 2025). Dat klinkt overtuigend, maar het is niet het hele verhaal.
Een wachtlijst kan namelijk net zo goed ontstaan door te weinig trainers, onvoldoende vrijwilligers, een gebrek aan kleedkamers, beperkte openingstijden, een tekort aan geschikte trainingsuren, financiële beperkingen, een bewust ingestelde ledenstop, of een onevenwichtige verdeling van ruimte tussen clubs op hetzelfde Sportpark.
Ik zie regelmatig dat gemeenten op basis van een wachtlijst besluiten tot uitbreiding, terwijl het eigenlijke probleem elders zit. Een nieuw veld lost geen tekort aan trainers op. Een extra kleedkamer lost geen slechte veldplanning op. Meer vierkante meters lossen geen organisatorische stagnatie op.
Mijn uitgangspunt is daarom altijd: een wachtlijst is een belangrijk signaal, maar nog geen volledige diagnose. Voordat je investeert in uitbreiding, moet eerst helder zijn wat de daadwerkelijk beperkende factor is.
Bij Saven brengen we deze onderliggende oorzaken altijd in kaart voordat we tot een ontwikkelrichting komen, zoals beschreven in onze aanpak.
Heeft uw Sportpark te maken met wachtlijsten en wilt u weten wat de werkelijke oorzaak is? Wij van Saven denken hier graag over mee.
Natasja Heijink
Ontwikkelregisseur maatschappelijke sportlocaties