24 mei 2026
Het vrijwilligersmodel kraakt: wat dit betekent voor sportparkbeheer
Sportverenigingen moeten steeds meer organiseren en verantwoorden: accommodatiebeheer, personeelszaken, vergunningen, privacy, sociale veiligheid, verduurzaming, sponsoring, financiële administratie, toegankelijkheid en samenwerking met maatschappelijke organisaties.
Tegelijkertijd neemt de bereidheid voor structurele vrijwilligerstaken af. Onder sportvrijwilligers daalde het aandeel dat actief was als trainer of coach van 43 procent in 2020 naar 36 procent in 2022 (Mulier Instituut, 2022). Het aandeel met een bestuursfunctie daalde van 13 naar 11 procent.
Met andere woorden: er wordt steeds meer van verenigingen verwacht, terwijl de uitvoering vaak bij een steeds kleinere groep vrijwilligers blijft liggen. Dat raakt niet alleen individuele clubs, maar ook de ambitie om een Sportpark breder te laten functioneren.
Breder gebruik van een Sportpark, met meer samenwerking en gedeelde voorzieningen, ontstaat namelijk niet vanzelf. Daarvoor is vaak professionele ondersteuning nodig, samen met sportparkmanagement, gezamenlijke programmering, duidelijke verantwoordelijkheden, centrale coördinatie en een uitvoerbaar exploitatiemodel. Zonder die ondersteuning valt de last van meer samenwerking alsnog terug op dezelfde overbelaste groep vrijwilligers.
Ik houd hier bij elk traject nadrukkelijk rekening mee: een goed plan moet behapbaar zijn voor de mensen die het straks moeten uitvoeren.
Hier houden wij bij Saven nadrukkelijk rekening mee binnen onze aanpak.
Wilt u weten hoe u samenwerking op uw Sportpark organiseert zonder uw vrijwilligers te overbelasten? Wij van Saven denken hier graag over mee.
Natasja Heijink
Ontwikkelregisseur maatschappelijke sportlocaties